bağlayıcı
(sf., db., kim.)
· 4 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(sf.) Bağlama niteliği olan
-
2.
(db.) Bağlamaya ve birleştirmeye yarayan
- “Yan cümlede bağlayıcı sözcükler, temel birleşende ise söz konusu bağlayıcı unsurlara uygun olarak karşılık sözcükler kullanılır.”— M. Musaoğlu
-
3.
Uyulması zorunlu
- “Anayasanın bağlayıcı hükümleri.”