uçucu
(sf., a.)
· 4 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(sf.) Uçma yeteneği veya özelliği olan; tayyar
-
2.
Düşük sıcaklıkta hızla buharlaşma özelliği olan
-
3.
Uçak kullanma yeteneği olan
- “Mezun olan subaylardan uçuculuk muayenesini kazananlar uçucu pilot subay olurlar.”— İ. Sivri
-
4.
(a.) → pilot