(isim) Bir kişiyi kendi çıkarı için araç durumuna getirip onun emeğinden, konumundan veya güveninden karşılığını gözetmeden yararlanma. Bu anlamda sözcük, sıradan yararlanmanın ötesinde bir ilişki bozukluğunu ve karşı tarafın iradesinin önemsenmemesini anlatır.
Kullanma, kullan- fiiline fiilden ad yapan -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Fiil Tietze ve Gülensoy'a göre kul ‘köle’ adından +lan- ekiyle türemiştir; Tietze'nin Eski Anadolu Türkçesi tanıklarında kullan- ‘köle edinmek, köle gibi çalıştırmak’ anlamındadır, ‘bir şeyden yararlanmak, bir aracı işletmek’ anlamı bu ilk anlamdan gelişmiştir. Ad olarak kullanma, 1831'de Hindoğlu'nun sözlüğünde Fransızca emploi karşılığı olarak görülür; Kâmûs-ı Türkî onu ‘kullanmak işi’ diye kaydeder ve istimal, istihdam karşılıklarını verir.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit