bütüncül
(sf.)
· 3 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(sf.) → totaliter
-
2.
Bütüne önem veren, bütünü gören, bir konuyu bütün olarak değerlendiren, bütünü esas alan; holistik
- “Yaşadığımız çağın en büyük sorunlarından biri de meselelere bütüncül bir göz ile bakamamak, elde ettiğimiz bazı verileri işin tamamı zannederek indirgemeci bir yaklaşım ile onların üzerine hükümler bina etmektir.”— M. E. Yıldırım
-
3.
Birbirini tamamlayan, birlikte bir bütün oluşturan
- “Acaba edebiyatın siyasayla gerçekten vazgeçilmez, bütüncül bir ilişkisi var mıdır?”— D. Ceyhun