yüksek

Anlamlar

1. 1.

   (sf.) Altı ile üstü arasındaki uzaklık çok olan, alçak karşıtı

   • “Mekik dokuduğu yüksek bez tezgâhından kalktı.”— Ömer Seyfettin
2. 2.

   Belirli bir yere göre daha yukarıda bulunan; ali, mürtefi

3. 3.

   Güçlü, şiddetli olan

   • “Yüksek basınç. Yüksek gerilim.”
4. 4.

   Etkili olan

   • “Gönlünün matemiyle mağrur olan kimseye / Cihanın acep hangi sevinci yüksek gelir?”— E. B. Koryürek
5. 5.

   Derece veya makamı bakımından üstün

   • “Yüksek kurul.”
6. 6.

   Normal değerlerin üstünde olan

   • “Türk milletinin karakteri yüksektir.”— Atatürk
7. 7.

   (a.) Yukarıda, üst tarafta olan yer

   • “Yüksekten avluya açılmış iki pencereden aydınlık alıyordu.”— M. Ş. Esendal
8. 8.

   (mec.) → erdemli

   • “Vatana gözyaşı döktünse eğer / Varlığın bu yüksek gururu anlar”— E. B. Koryürek
9. 9.

   (mec.) Toplum içinde para, ün vb. bakımından üstünlüğü olan

   • “Yüksek sosyete.”