Bitigçi Okul Sözlükleri

Eski metinlerde insan veya kişi anlamında kullanılan sözcük.

Dinî anlatılarda ilk insan olarak anılan kişi.

Dinî inanışlarda ilk insan olarak kabul edilen, İslam'da ilk peygamber sayılan kişi.

İbrahimî dinlerin yaratılış anlatılarında insanlığın atası kabul edilen; İslam geleneğinde ilk peygamber olarak anılan kişi.

Boynun önünde, yutkunurken hareket eden çıkıntı.

Gırtlağın önündeki kıkırdağın boyunda oluşturduğu, bazı kişilerde daha belirgin görünen çıkıntı.

Gırtlağı çevreleyen tiroit kıkırdağının iki bölümünün önde birleşmesiyle oluşan çıkıntı; gırtlak çıkıntısı.

İnsan türünün bir üyesi; daha çok edebî anlatımda kullanılan insan adı.

Bir çevrede uzun zamandır tekrarlanan ve normal karşılanan davranış.

Bir toplulukta süreklilik kazanarak beklentiye dönüşmüş alışılmış davranış biçimi.

Bir şeye çok benzer biçimde, sanki.

Gerçekte öyle olmasa da belirtilen duruma çok benzer biçimde.

Anlatılan durumu başka bir duruma güçlü biçimde yaklaştıran, benzerliği vurgulayan bir söz.

İnsanların birlikte eğlendiği toplantı.

Eğlenme, yeme içme ve sohbet amacıyla düzenlenen buluşma.

İnsanın düşünce ve duygularının oluşturduğu iç dünya.

Bir kişinin deneyim, duygu ve düşüncelerinin oluşturduğu kendine özgü dünya.

Eğlence toplantılarına ve gezip eğlenmeye düşkün kişi için kullanılan söz.

Özellikle dinî veya klasik ilimlerde derin bilgisi bulunan kişi.

Çok iyi veya üstün nitelikli.

Niteliği bakımından belirgin biçimde beğenilen, üstün bulunan.

Bir duanın gerçekleşmesini dilemek için söylenen söz.

Dua veya iyi dileğe katılmayı ve onun kabul edilmesini istemeyi bildiren söz.

Görme yetisi bulunmayan kişi için eski metinlerde kullanılan söz.

Birine güçlü bir sevgiyle bağlanmış olan.

Bir kişiye karşı yoğun duygusal ve romantik bağlılık duyan.