araba
Zemin üzerinde yolcu veya eşya nakli için kullanılan, kendi güç kaynağıyla yürüyen ya da dıştan çekilip itilen tekerlekli araç; ilgili: → taşıt.
Araba, Türk dillerinin çoğunda araba, arba, arava, abra gibi biçimlerle yaşayan bir taşıt adıdır, ama kökeni üzerinde uzlaşma yoktur. Tietze meselenin henüz çözülmediğini söyler, Eren kökeni karışık bulur. Bir görüşe göre sözcük Türkçedir (Bouvat, Dmitriev, Gülensoy); başka görüşler Arapçadan ya da Farsçadan geldiğini savunur, Clauson'un Arapça ʿarrāda ‘mancınık’ önerisi ise Doerfer'ce reddedilmiştir. Osmanlıca metinlerde sözcüğün ayınla yazılması Arapça köken düşüncesini beslemiş, Kâmûs-ı Türkî bu yazımı büyük bir yanlış saymıştır. Bilinen en eski tanıklar XIV. yüzyıldandır: Kıpçakça Codex Cumanicus'ta Latince currum ‘araba’ karşılığı olarak, Harezm metni Nehcü'l-Ferâdîs'te araba dolusu yük anlamında geçer; Eski Türkçe metinlerde tanığı yoktur, Anadolu'daki ilk tanıklar 15. yüzyıldandır. Eski Anadolu ve Osmanlı metinlerinde kesmesiz yazılan Araba ‘Arab'a’ (Arap + -a) biçimi bu sözcükle karıştırılmamalıdır.