ata
Büyükbabadan başlayarak geriye doğru atalardan her biri; baba, dede, cet
Ata, 'baba' anlamında Türk dillerinde ortak ve eski bir akrabalık adıdır; Stachowski sözü Ortak Türkçe *ata 'ailenin, özellikle baba tarafından en yaşlı erkeği'ne bağlar, Räsänen ise kökende bir çocuk dili sözü sayar. Clauson'a göre ata, ana ile birlikte eski kaŋ ve ög'ün yerine ilk kez Uygurca Budist metinlerde görülür. Kaşgarlı Mahmud sözü 'baba' diye verir ve Hotanlılarla Kençeklilerin hata dediğini yazar. Kaynaklarda 'baba' yanında çoğulda 'ecdat' (atalar), 'yaşlı, saygın kişi' ve derviş, şeyh unvanı (Korkut Ata) anlamları da görülür; Meninski 1687'de sözü baba ile birlikte 'baba' karşılıkları arasında verir.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ata
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ata
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ata
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ata
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: ata
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ata
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ata
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ata
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ata
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ata
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ata
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ata
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ata