bitki
Hücre duvarına sahip, genellikle yer değiştirmeden büyüyen ve çoğu ışık enerjisinden yararlanarak kendi besinini üreten canlı. Ağaçtan ota uzanan biçimleri vardır; gelişme ve çoğalma yolları türe ve yaşadığı ortama göre değişir; nebat.
Bitki, bit- ‘bitmek, yetişmek’ fiilinden -ki ekiyle kurulmuş Türkçe bir türevdir (Stachowski). Tietze Anadolu ağızlarında bitki ‘ürün’ sözünü kaydeder ve onu, ‘son’ anlamlı bitki'nin tabanı olan bit- I'den ayrı tuttuğu bit- II fiiline, fiilden somut ad yapan -gı/-kı ekiyle bağlar; Azerbaycan Türkçesinde de bitki ‘yeşillik, bitkiler’ demektir. Standart dildeki ‘nebat’ anlamının ne zaman yerleştiği incelenen kaynaklarda tarihlenmez; Derleme Sözlüğü 1963'ten başlayarak ağız sözlerini açıklarken sözü bu anlamda kullanır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bitki
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bitki