dikkat — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 14 Ekim 2026, 08:39 (Türkiye saati)

Word
297
kaynak
37
tarihsel tanık
84.969
en eski kayıt
8. yy.

dikkat

Algı ve düşünceleri belli bir konuya yönelterek diğer uyaranları geri planda tutma hâli; kişi böylece izlediği ayrıntıları seçebilir, okuduğunu ya da dinlediğini daha iyi kavrayabilir ve yaptığı işi sürdürebilir.

Dikkat, Arapça diḳḳat ‘incelik, kesinlik’ sözcüğünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. Sözün Türkçedeki yolculuğu ‘incelik’ten ‘ince ince bakma’ya uzanır: Tarihsel Derlem'deki en eski tanığı Ahmed-i Dâ'î Dîvânı'nda belin inceliğini anlatır; 1451 tarihli Ferec ba'de'ş-Şidde'de söz hem somut ‘incelik’ hem de mecazi ‘fikir inceliği’ anlamındadır; aynı eserde diḳḳat ėt- ‘dikkatle bakmak, araştırmak’ kalıbı da geçer. Tietze ‘zihnin dağınık olmayışı’ anlamını bu mecazi anlamdan türemiş sayar. Kâmûs-ı Türkî ‘incelik’, ‘inceden inceye düşünme’ ve ‘önem verme’ anlamlarını birlikte verir. Özön'e göre söz XX. yüzyılda Fransızca attention'ın karşılığı olarak da kullanılmıştır.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dikkat
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: diḳḳat
  3. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: dikkat
  4. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dikkat ~ dıkkat
  5. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dikkat
  6. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dikkat

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).