il
Ülkenin vali yönetimindeki bölümü; vilayet
İl, Eski Türkçede él ~ il diye yazılan ve ‘halk, boylar birliği, devlet, ülke’ anlamlarını bir arada taşıyan Türkçe bir addır; Ortak Türkçe *ēl biçimine dayanır ve çağdaş Türk dillerinin çoğunda el ya da il olarak yaşar. 8. yüzyıl yazıtlarında ėl tut- ‘devleti elde tutmak’ kalıbıyla geçer. Karahanlı döneminde sözcüğün ‘barış’ anlamı da kayıtlıdır; bazı araştırmacılar gelişimi ‘barış’ → ‘barış içindeki topluluk’ → ‘ülke’ diye kurarken Clauson temel anlamı ‘bağımsız bir hükümdarın yönettiği siyasal birlik’ sayar ve ‘barış’ı sonradan gelişmiş bulur. Türkiye Türkçesinde el biçimi ‘yabancı’ anlamını korurken il, vilayetin yerine konan yönetim birimi adı olmuştur.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): él / ėl
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: il
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: él / il
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: il
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: il / el
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: il
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: il
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: il / el
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: il
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: il
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: il