madde
Duyularla algılanabilen nesne
Madde, Arapça mādda sözcüğünden alınmıştır; Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Arapça sözün ‘özdek, cevher, töz’ anlamı yanında Osmanlıcada ‘iş, husus’, ‘kanun fıkrası’, ‘sözlükte bir sözcüğü anlatan bölüm’ gibi anlamlar da yerleşmiştir. Tarihsel Derlem'de söz XIV. yüzyılda Kâbûs-nâme Tercümesi'nde ‘özdek’ anlamıyla, Müntahab-ı Şifâ'da hekimlik terimi olarak görülür; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi bir barış görüşmesinde ileri sürülen iki mâdde'den söz eder. Kâmûs-ı Türkî ‘maya, cevher’, ‘cisim’, ‘kanun maddesi’, ‘sözlük maddesi’ ve ‘irin’ gibi yedi anlam sıralar; Räsänen'e göre söz Osmanlıcadan Rumenceye de geçmiştir.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: mādde
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: madde
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: mādde
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: mâdde
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: mâdde
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: madde