madde — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 14 Ekim 2026, 08:39 (Türkiye saati)

Word
297
kaynak
37
tarihsel tanık
84.969
en eski kayıt
8. yy.

madde

Duyularla algılanabilen nesne

Madde, Arapça mādda sözcüğünden alınmıştır; Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Arapça sözün ‘özdek, cevher, töz’ anlamı yanında Osmanlıcada ‘iş, husus’, ‘kanun fıkrası’, ‘sözlükte bir sözcüğü anlatan bölüm’ gibi anlamlar da yerleşmiştir. Tarihsel Derlem'de söz XIV. yüzyılda Kâbûs-nâme Tercümesi'nde ‘özdek’ anlamıyla, Müntahab-ı Şifâ'da hekimlik terimi olarak görülür; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi bir barış görüşmesinde ileri sürülen iki mâdde'den söz eder. Kâmûs-ı Türkî ‘maya, cevher’, ‘cisim’, ‘kanun maddesi’, ‘sözlük maddesi’ ve ‘irin’ gibi yedi anlam sıralar; Räsänen'e göre söz Osmanlıcadan Rumenceye de geçmiştir.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: mādde
  2. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: madde
  3. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: mādde
  4. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: mâdde
  5. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: mâdde
  6. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: madde

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).