açış

(isim) Kapalı, örtülü ya da kilitli bir şeyi, bir kapıyı, kutuyu, kitabı, gözleri veya ağzı aralayıp içini, arkasını erişilir kılma eylemi ve bunun yapılış biçimi; bir aygıtı, telefonu, bilgisayarı devreye sokma, çalıştırma.

(isim) Bir çiçeğin ya da tomurcuğun taç yapraklarını birbirinden ayırıp dışa doğru sererek goncadan tam çiçeğe geçmesi; bitkinin yaşam döngüsünde tozlaşmayı olanaklı kılan ve çoğunlukla ilkbaharda gözlenen evre.

(isim) Bir törenin, toplantının, konferansın ya da öğretim döneminin resmî olarak başlatılması ve bu amaçla düzenlenen ilk bölüm; ilk konuşma, ilk ders ya da ilk oturum bu bölümde yer alır, günümüzde çoğunlukla açılış denir.

(isim, müzik) Halk müziğinde mey, bağlama ya da kaval gibi bir çalgıyla türküye, uzun havaya veya oyun havasına geçmeden önce çalınan, serbest ölçülü ve doğaçlamaya dayanan giriş parçası; sanat müziğindeki taksime yakın bir işlev görür.