çökmek
(nesnesiz, -e, bilişim, mecaz)-
1.
(nesnesiz) Bulunduğu düzeyden aşağı inmek; çukurlaşmak, batmak, obrumak.
-
2.
Üzerinde bulunduğu yere yıkılmak.
-
3.
(-e) → çömelmek.
-
4.
(-e) Oturmak, birdenbire oturmak.
-
8.
Şakak, avurt vb. içeri doğru girmek; çukurlaşmak.
-
9.
Basmak, yayılmak.
-
11.
(mecaz) Sarsılıp dinçliğini yitirmek.
-
12.
Tortu dibe inmek.
-
14.
(-e, mecaz) Yoğun bir biçimde duymak.