bitişik

Bitigçi Sözlük Maddesi

bitişik

(sf., a.)
· 4 anlam · 0 geçiş

Anlamlar

  1. 1.

    (sf.) Yan yana olan; muttasıl

    • “Mutfaktan bir yuvarlak gümüş tepsi içinde cezveyi, fincanları, bitişik şeker ve kahve hokkasını ve bunların ortasında ispirtoluğu getirdi.”— A. İlhan
  2. 2.

    Yandaki, yanda olan

    • “Bir gece yatmışken kalktı, bitişik odaya girdi, ışığı yaktı.”— Y. Atılgan
  3. 3.

    (a.) Bir yere yakın olan nokta, o yerin yakını

    • “Çoğunlukla oyun yerinin bitişiğinde bir çadır veya perdeyle kapatılabilecek bir yer yapılır, oyuncular burada hazırlanırlar.”— M. And
  4. 4.

    (a.) Yandaki ev, bina, oda vb

    • “Şakın şamata etmeyin, bitişikte İbrahim Bey yatıyor.”— A. İlhan

Birleşik Sözcükler

bitişik çanak yapraklılar, bitişik kelime, bitişik nizam, bitişik taç yapraklılar

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Değerlik profili canlı hesaplanıyor

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

%5
%5