bitişik
(sf., a.)
· 4 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(sf.) Yan yana olan; muttasıl
- “Mutfaktan bir yuvarlak gümüş tepsi içinde cezveyi, fincanları, bitişik şeker ve kahve hokkasını ve bunların ortasında ispirtoluğu getirdi.”— A. İlhan
-
2.
Yandaki, yanda olan
- “Bir gece yatmışken kalktı, bitişik odaya girdi, ışığı yaktı.”— Y. Atılgan
Birleşik Sözcükler
bitişik çanak yapraklılar, bitişik kelime, bitişik nizam, bitişik taç yapraklılar