dönük

(sf., mec.)

· 2 anlam · 0 geçiş

1.
(sf.) Dönmüş, çevrilmiş (kimse)
- “Sırtı dönük orta yaşlı adam doğruldu.”— Y. Atılgan
2.
(mec.) Bir tarafa yönelmiş, döndürülmüş olan
- “Artık kendime dönük şeyler yazmıyordum.”— A. Ağaoğlu

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

Güney Kuzey güney kuzey köprü ökünç bakılı batı bensel blok doğu kapalı kodsuz plan

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

Seçili Derlem İstatistikleri