mahkûm

Bitigçi Sözlük Maddesi

mahkûm

(isim, sıfat, hukuk, mecaz)
Arapça maḥkūm · 3 anlam

Ceza hükmü verilmiş kişi; koşulların zorladığı veya kötü sonuca yönelmiş olan.

  1. 1.

    Ceza hükmü

    (isim, sıfat, hukuk) → hükümlü.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 17.10.2026 19:40:37 · Türkiye saati (UTC+3)
  2. 2.

    Koşulların zorlaması

    (sıfat, mecaz) Başka bir seçeneği bulunmadığından belirtilen durumda kalması veya davranması gereken; ilgili: → mecbur.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 17.10.2026 19:40:37 · Türkiye saati (UTC+3)
  3. 3.

    Beklenen olumsuz son

    (sıfat, mecaz) Koşullar nedeniyle belirtilen olumsuz sonuca yönelmiş ve bundan çıkış yolu görünmeyen; ilgili: → kaçınılmaz.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 17.10.2026 19:40:37 · Türkiye saati (UTC+3)

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

BD Bağlam Gösterimi · mahkûm

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

mahkûmluk mahkûm edici mahkûm etmek mahkûm olmak aforoz cellat tomruk hükümlü kazamat kazık adli âdembaba adi suçlu haç

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.