mekânsal bütünlük
(isim, mimarlık, kent bilimi)-
(isim, mimarlık, kent bilimi) Bir yerleşim, yapı veya iç ortamın parçaları arasında ölçek, işlev, dolaşım ve görsel ilişki bakımından süreklilik bulunması sayesinde alanın dağınık bölümler değil anlamlı bir bütün olarak algılanması durumu.
Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 15.08.2026 20:59:56 · Türkiye saati (UTC+3)