muhtaç

(sf.)

[muhta:cı] Arapça muḥtāc · 3 anlam · 0 geçiş

1.
(sf.) Bir şeye gereksinim duyan
- “Bunu işitmeye ne kadar muhtaçmış!”— A. Ağaoğlu
2.
Yoksul, fakir (kimse)
- “Muhtaç hemşehrilerin bir kısmı etrafımda dolaşmaya, bana kur yapmaya başladılar.”— R. N. Güntekin
3.

Bakmaya mecbur olduğu aile bireylerini veya kendisini geçindirmeye yetecek geliri, malı, kazancı bulunmayan

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

muhtaçlık muhtaç etmek muhtaç olmak muhtaçlık sınırı acınmak askercik kadınevi yurt ele bakmak gereksemek hayırsever sığınmaevi bakım yurdu üstün yarar

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

Seçili Derlem İstatistikleri