Yetişkinliğe henüz geçmemiş olma, erken yaş evresi veya olgun bulunmayan davranış.
(isim, mecaz) Yetişkin birinden beklenen ölçülülüğe uymayan, deneyimsiz veya sorumsuz davranış; ilgili: → olgunluk.
Çocukluk, çocuk sözüne durum ve dönem adı yapan -luk ekinin getirilmesiyle oluşmuştur; Kâmûs-ı Türkî sözü ‘çocuk hâli ve zamanı’ ile ‘hoppa, düşüncesiz davranış’ anlamlarıyla kaydeder. Tabandaki çocuk kaynakların çoğuna göre yerli bir sözdür, ancak ilk anlamı şaşırtıcıdır: Tietze, Eren ve Stachowski'ye göre sözcük Orta Türkçede ve Çağataycada ‘domuz yavrusu’ anlamındaydı; insan yavrusu anlamı hayvan yavrusu adından gelişmiştir. Çocuk'un iç yapısı için ‘genç, küçük’ anlamlı eski bir kök, yansıma bir ses ya da çağırma ünlemi gibi açıklamalar öne sürülmüştür.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit