çözülme
(a., ask., db., ruh b.)
· 4 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(a.) Çözülmek işi
- “Nehrin buzları çözülmeye başlamıştı.”— O. Çevik
-
3.
(db.) Hecedeki bir sesin boğumlanmasından sonra organların eski durumuna geçmesi
-
4.
(ruh b.) Kişilik, karakter vb. bir bütünde birliğin bozulması durumu
- “Bütün bu değişmelerin başıboş bırakılması, bir anarşi, bir çözülme hâline gelmesi güzel değildir.”— O. S. Orhon