örgü
(a., sf., anat., tiy.)
· 10 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(a.) Örme işi veya biçimi
-
4.
→ belik
- “Kadının başına doladığı örgülerden biri, firketelerden kurtulup omzuna düşüyor eğilince.”— N. Meriç
-
5.
→ ağ (I)
-
6.
→ yapı
- “Batı Avrupa medeniyeti bütün dış ve iç örgüleriyle bana ilk defa orada ayan olmuştu.”— Y. K. Karaosmanoğlu
-
8.
(sf.) Örülerek yapılan; örme
- “Örgü bir giysi.”
-
10.
(tiy.) Konunun ana çizgisi, oyunun işlenişi veya çatısı
Birleşik Sözcükler
hezaren örgü, içörgü, pirinç örgü, tel örgü, kafiye örgüsü, saç örgüsü, uyak örgüsü