eylem
(isim, dil bilgisi)-
2.
(isim) Bir durumu değiştirme veya daha ileriye götürme yönünde etkide bulunma çabası.
-
6.
(isim, dil bilgisi) → fiil.
(isim) Bir durumu değiştirme veya daha ileriye götürme yönünde etkide bulunma çabası.
(isim, dil bilgisi) → fiil.
Eylem, eskiden ‘yapmak, etmek’ anlamında çok kullanılan eylemek fiilinin gövdesi eyle-'ye -m ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır. Gülensoy eylem, eylemci, eylemsi, eylemsiz gibi sözleri eyle- fiilinin türevleri arasında sayar. Kök fiil Karahanlı döneminde eḏle- biçimindeydi: Tietze onu ‘yapmak’ anlamıyla, Gülensoy ise Kutadgu Bilig'e dayanarak ‘hürmet etmek, değer vermek’ anlamıyla verir. Eski Anadolu Türkçesinde eyle-, et- fiili gibi yardımcı fiil olarak kullanılıyordu; Osmanlı döneminden sonra giderek eskidi. İncelenen kaynaklarda eylem adının kendisine ait tarihî tanık yoktur.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit