arka
Bir yerin veya nesnenin ön kabul edilen yüzüne ters düşen yan; ön karşıtı.
Arka, Uygur metinlerinden bu yana tanıklanan yerli bir sözdür; ilk anlamı insanın, hayvanın ya da bir nesnenin ‘sırtı, arka yüzü’dür. ‘Destekçi, koruyucu’ anlamı bu somut anlamdan gelişmiştir ve çok erkendir: bir Maniheist Uygur metninde bile geçer, Kaşgarlı Mahmud da sözü ‘zor anda yardım eden kişi’ diye ayrıca kaydeder. Stachowski sözü art ile aynı *ār tabanına bağlar ve ünlünün kısalmasını sık kullanıma verir; Gülensoy da *ar tabanına yön bildiren bir ek getirildiğini düşünür. Azerbaycan Türkçesinde arxa, Yakutçada arγa biçimindedir.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: arka
- 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: arḳa
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: arka:
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: arka:
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: arḳa
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: arka
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: arka
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: arḳa
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: arka
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: arka
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: arka