devam
Sürme, sürüp gitme, kesilmeme, bitmeme
Devam, Arapça dawām ‘sürüp gitme, kesilmeme’ sözünden alınmıştır; Tietze sözü Arapçadaki d-w-m kökünden türemiş it shows. Tarihsel Derlem'deki en eski tanığı XIV. yüzyıl Harezm metni Kısasü'l-Enbiyâ'dadır; Eski Anadolu Türkçesinde devām-ı devlet gibi dualarda, XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi'de devâm ü izz ü rif‘at ‘süreklilik, onur ve yücelik’ gibi dualarda ve devletlerin sürekliliğinden söz eden cümlelerde görülür. Kâmûs-ı Türkî ‘sürme, kesilmeme’, ‘bir işte sebat’ ve ‘bir yere ya da işe düzenli gidip gelme’ anlamlarını verir. Türkiye Türkçesinde devam etmek ‘sürdürmek’ kalıbı ve ‘sürdür!’ anlamlı devam ünlemi de yaygındır.
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: devâm
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: devām
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: devâm
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: devâm
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: devâm
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: devam