affedersin (veya affedersiniz)

(ünlem) Konuşanın bir yanlışı, yersiz bir sözü, gecikmesi ya da kırıcı bir davranışı nedeniyle karşısındakinden hoşgörü dilediği, suçunu üstlenip gönül almaya yöneldiği anda kullandığı, "kusura bakma(yın)", "özür dilerim" ile aynı işlevdeki nezaket ünlemi.

(ünlem) Tanımadığı ya da o an başka işle uğraşan birine soru sormak, ricada bulunmak, yol istemek ya da bir sıkıntısını bildirmek üzere yönelen kişinin, onun işini böldüğünü kabullenerek dikkatini nazikçe kendine çektiği, cümle başına yerleşen hitap.

(ünlem) Ayıp sayılabilecek bir sözcüğü, bir hayvan ya da pislik adını, kaba bir benzetmeyi veya yanlış anlaşılmaya açık, incitici bir yargıyı ağza almadan hemen önce ya da ardından araya sokulan, dinleyenin kulağını tırmalayabilecek bu uygunsuzluğu önceden yumuşatan ünlem.

(ünlem) Karşısındakinin sözüne, tutumuna ya da iddiasına katılmadığını, bundan incindiğini görünüşte kibar ama kesin bir dille bildirmeye girişen kişinin itirazının başına koyduğu, çoğunlukla ardından "ama" gelen hitap.