an
I (isim)
[a:nı]
Arapça ān
· 1 anlam
Seçili Derlem İstatistikleri
İLERİ ÇÖZÜMLEMELER
an etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Zamanın en kısa, bölünmez parçasını anlatan an, Arapça ān ‘zaman, vakit’ sözünden alınmıştır. Osmanlıcada uzun ünlüsüyle ân diye yazılır; Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde ol ân ‘o anda’ gibi kullanımlar görülür. Kâmûs-ı Türkî sözü ‘pek kısa zaman, lahza, dem’ diye açıklar ve an be an ‘gittikçe’ gibi kuruluşları kaydeder. Tietze'ye göre söz uzun ünlüsünü korumuş ve yakın zamana dek ince ünlülü ek almıştır (_o âne kadar_). Gülensoy ise sözü Eski Türkçe anta ‘o zaman’ ile ilişkilendirerek Türkçe sayar; bu görüş sözün alıntı özellikleri karşısında zayıf kalır (Bitigçi açıklaması).
- 15. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: an
- 16. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: ân
- 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: ân
- 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: ân
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: an
BD Bağlam Gösterimi · an
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu maddeye atıf
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
Bu Madde Hakkında Sorular ve Yanıtlar
Sözlük bilgisi ile canlı BD ölçümlerini birlikte açıklayan seçilmiş yanıtlar.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.