ana kucağı
(isim, mecaz)-
1.
(isim) Bebeği yatırmak veya uyutmak için kullanılan, kendiliğinden sallanan bir tür araç.
-
2.
(isim, mecaz) Annenin şefkati, sevecenliği.
Fiilimsilerİsim-fiil · sıfat-fiil · zarf-fiil
Bağlamda doğrulanan kullanım biçimlerini görmek için kartı açın.
Serbest ÖbeklerSözlük maddelerinden ayrı, bağlamda çözümlenen öbek adayları
Öbekleri ve derlem tanıklarını görmek için kartı açın.