kendiliğinden
(top. b., sf., zf., fiz.)
· 3 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(top. b., sf.) Dış etkilerin zorlaması olmadan iç sebeplerle oluşan
-
2.
(zf.) (ke'ndiliğinden) Başka şeylerin etkisi olmaksızın; kendi kendine, bizatihi, tabiatıyla
- “İğrenç bir mahluk görmüş gibi kendiliğinden buruştu yüzüm.”— A. Ümit