arsız

(sf., mec.)

· 3 anlam · 0 geçiş

1.
(sf.) Utanması, sıkılması olmayan, yılışık, yüzsüz (kimse); yalaka
- “Arsız ve aptal mahalle çocuğu rolüne çıkmıştı.”— B. R. Eyüboğlu
2.

Açgözlü davranan (kimse)
3.
(mec.) Kolayca üreyebilen (bitki)
- “Annem hep eker; arsız bitki, çabuk ürüyor.”— S. İleri

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

arsızca arsızlık arsızlanma arsızlaşma arsızcasına arsızlanmak arsızlaşmak arsızlaştırma arsızlaştırmak arsızlık etmek arsız neden arlanır, çul da giyer sallanır kopil çamur şebek

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

Seçili Derlem İstatistikleri