başak

(a., ağz.)

· 2 anlam · 1 geçiş

1.
(a.) Arpa, buğday, yulaf vb. ekinlerin tanelerini taşıyan kılçıklı başı
- “Toprak üstünde ne tütün fidanı ne buğday başağı bırakmışlar.”— A. Ş. Hisar
2.

(ağz.) Tarlalarda, bağlarda dökülmüş veya tek tük kalmış olan ürün

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

başaklı başakçı başakçık başaklama başaklamak başaklanma başakçılık başaklanmak başak toplamak başak bağlamak (veya tutmak) başak büyüdükçe boynunu (veya başını) eğer Başak kekik kelle

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

Seçili Derlem İstatistikleri