başı dumanlı

(sf., mec.)

· 3 anlam · 0 geçiş

1.
(sf.) Doruğunu sis bürümüş (dağ)
- “Başı dumanlı Çadır Dağ geride kalmıştı.”— C. Dağcı
2.
(mec.) → sarhoş
- “Böyle başı dumanlı iken prensese gitmeyi doğru bulmuyordu ama Çamlı Koru’da ona rastlamayı çok istiyordu.”— H. N. Atsız
3.

(mec.) → efkârlı

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

efkârlı sarhoş

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

Seçili Derlem İstatistikleri