uçak

Bitigçi Sözlük Maddesi

uçak

(isim)
· 1 anlam
  1. (isim) Gövdesine bağlı geniş yüzeylerin çevresindeki akıştan yararlanıp itki gücüyle gökte yol alabilen araç. İnsan ve eşya taşımak üzere üretilen türleri, kalkış ve inişte özel pist kullanır; yolculuk boyunca yön ve yükseklik kumandalarla denetlenir; tayyare.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

uçak etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Uçak, uç- ‘uçmak’ fiiline -(a)k ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Gülensoy sözcüğü ‘tayyare’ anlamıyla bu biçimde çözümler. Aynı yazılışla daha önce başka sözler de kayıtlıdır: Osmanlıcada uçak, sarılarak yükselen bir bitkiyi ya da bitkiler için ‘sarmaşan’ niteliğini anlatıyordu (Räsänen, Kâmûs-ı Türkî); Anadolu ağızlarında da ‘uçuk’, ‘salıncak’, ‘uçarı’ anlamlı uçak sözleri vardır. Hava taşıtı adı bunlardan ayrı, yeni bir türetmedir (Bitigçi açıklaması).

  1. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: uçak
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · uçak

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.