üzeri
(isim)-
1.
(isim) → üst.
(isim) → üst.
Üzeri, eski bir *ǖz köküne dayanan yer ve yön sözüdür. Stachowski'ye göre söz Ortak Türkçe *üzgerü biçiminden gelir; bu biçim *ǖz köküne yönelme ve yön bildiren eski eklerin (*+(g)a+ru) getirilmesiyle kurulmuştur. Aynı kökün Yakutçada üöhe ~ ǖhe ‘yüksek; üstünde; yukarıda’ olarak yaşadığını belirtir ve sözü üst ve üzengi ile karşılaştırır. Gülensoy kökü üz (< *ö:z) olarak verir, sözü üz+e+r+i diye çözümler ve yalın üzer biçiminin kullanılmadığını belirtir. Eski Anadolu Türkçesinde yönelme ve bulunma durumlu üzerine, üzerinde kalıpları XIII. yüzyıl sonundan beri yaygındır; üzeri, üzerini, üzerinden biçimleri XV. yüzyıldan beri tanıklanır.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit