abara

(isim, ağızlardan) Anadolu köylerindeki su değirmenlerinde, arktan gelen akıntının toplanıp ağzı geniş, dibi dar bir hazne ya da eğik bir yatak içinde yüksekten düşerek güç kazandığı, sonra alttaki kanatlı çarka çarpıp öğütme taşını döndürdüğü bölüm.

(isim, ağızlardan) Ekili alanlara su verilirken akıntıyı bir arktan ötekine, bir hendeğin ya da çukurun üstünden aşırarak karşı yakaya ulaştırmak amacıyla ağaç gövdesi oyularak ya da kalaslar çakılarak yapılan, üstü açık, uzun ve dar kanal parçası.

(isim, ağızlardan) Sulama suyunu ana kaynaktan ya da büyük arktan alıp ekin sıralarına, bostanlara ve bahçe tarhlarına dağıtmak üzere toprak kazılarak yapılan, kenarları çamur ya da taşla pekiştirilebilen, üstü açık küçük ark; köylünün sırayla su saldığı hendek.

(isim, ağızlardan) Geleneksel kırsal konutlarda, damın yükünü çeken kalın ağaç direklerin yan yana uzandığı üst örtüde, iki taşıyıcı ağaç arasında açık duran ve tavanı sıra sıra gözlere ayıran aralık; içeriden bakıldığında direkler boyunca dizilen dam altı bölmesi.