beniçincilik
(isim, felsefe, ruh bilimi)-
1.
(isim, felsefe) Dış gerçekliği bireyin öznel deneyimleri çevresinde anlamlandıran, bütün değerlendirmelerde onun algısını ve bakışını temel alarak diğer varlıkları bu bakışa göre açıklayan düşünsel yaklaşım; benmerkezcilik, egosantrizm.