deney
(isim)
· 2 anlam
-
1.
(isim) Bilimsel bir gerçeği göstermek, bir yasayı doğrulamak, bir varsayımı kanıtlamak amacıyla yapılan işlem; tecrübe.
-
2.
(isim) → deneyim.
Seçili Derlem İstatistikleri
İLERİ ÇÖZÜMLEMELER
deney etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Deney, dene- fiilinden -y ekiyle türetilmiş bir addır. Tietze ve Gülensoy dene-'yi Eski Türkçe teŋ ‘denk, eşit’ adına fiil yapan -e- ekinin getirilmesiyle açıklar; Gülensoy'a göre fiilin eski anlamı ‘tartmak’tır. Eski Anadolu Türkçesinde deŋe- ‘sınamak, gözden geçirmek’ anlamında sına- ile birlikte kullanılır. Gülensoy deney'i Türkiye Türkçesindeki dene- türevleri arasında sayar; Tietze'nin dene- maddesinde sözcük 1997 tarihli bir tanıkta geçer.
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: deney
BD Bağlam Gösterimi · deney
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu maddeye atıf
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
İlgili Sözler
deneyci
deneyli
deneylik
deneysel
deneysiz
deneyleme
deney seti
deneycilik
deneylemek
deney grubu
deneysizlik
deney deseni
deney koşulu
deney ortamı
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.