güzellik
(isim)-
2.
(isim) Okşayıcı söz veya davranış, iyilik, yumuşaklık.
-
4.
(isim) Güzel olan bir kimsenin niteliği.
(isim) Okşayıcı söz veya davranış, iyilik, yumuşaklık.
(isim) Güzel olan bir kimsenin niteliği.
Güzellik, güzel sıfatına -lik ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır. Tietze türevi güzel maddesi altında ‘güzel ya da yakışıklı olma hâli; iyilik’ anlamlarıyla verir ve en eski tanığını Ferec ba'de'ş-Şidde'nin 1451 tarihli metninden gösterir; söz daha önce Ahmed-i Dâ'î Dîvânı'nda da geçer. Taban güzel'in kökeni kesin değildir: Tietze ve Räsänen onu soru işaretiyle göz'e bağlar. Kâmûs-ı Türkî güzelliğe ‘iyilik, hoşluk’, ‘tatlılık, yumuşaklık’ ve ‘iyi haber’ anlamlarını da verir; Anadolu ağızlarında söz örtmece yoluyla şark çıbanının adı olmuştur.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit