(sıfat) → yöresel.
(sıfat, gök bilimi) Gözlem yerine veya gözlemcinin bulunduğu yere göre tanımlanan.
(sıfat, tıp) Sınırlı bir yerle bağlantılı; mevzii, lokal.
Yerel, yer adına -el ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır: Gülensoy yer maddesinde Türkiye Türkçesindeki türevleri sıralarken yer+el'i, bu gövdeden kurulan yerelleşmek ve yerelleştirmek fiilleriyle birlikte anar. Taban yer, Ortak Türkçe bir addır; Gülensoy Eski Uygurca yär ve Divanü Lugati't-Türk'teki yér biçimlerini verir, Stachowski *jér'e götürür, Eren ise kökünün bilinmediğini belirtir. Sıfatın kendisi Kâmûs-ı Türkî'nin geniş yer maddesinde yer almaz; bu durum yerel'in yakın dönemde kurulmuş bir türev olduğunu düşündürür (Bitigçi açıklaması).
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit