özsevecenlik
(isim, ruh bilimi)-
(isim, ruh bilimi) Kişinin hata, başarısızlık veya sıkıntıyla karşılaştığında kendini acımasızca eleştirmek yerine anlayışla karşılaması, yetersizliklerini kabul ederken iç konuşmalarında destekleyici bir tutum benimsemesiyle beliren, kendisine yönelttiği incitmeyen yaklaşım.
Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 07.10.2026 14:39:49 · Türkiye saati (UTC+3)