Razı olma, içeri buyur etme, uygun bulma ve geçerli sayma.
(isim, ticaret) → akseptans.
Kabul, Arapça ḳabūl ‘kabul, karşılama’ sözünden alınmıştır; Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Türkçede ilk kez XI. yüzyılda, Karahanlı döneminin Kur'an Tercümesi'nde tövbenin kabulü bağlamında görülür; Räsänen sözcüğü Kutadgu Bilig'den de kaydeder. XIII.–XIV. yüzyıldan başlayarak Eski Anadolu, Harezm ve Kıpçak metinlerinde kabul et- ~ kabul kıl- kalıplarıyla yaygınlaşır; Eski Anadolu metinlerinde duanın kabul olması, Osmanlıcada konuk kabul etmek, razı olmak, bir şeyi benimsemek gibi anlamlar öne çıkar. Söz Kıpçak ve Oğuz dillerinden Çuvaşçaya dek kabul, kabıl, kabil biçimleriyle yayılmıştır.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit