aşma

(isim) Yol üzerinde ilerlemeyi güçleştiren bir yükseltinin veya engelin karşı tarafına geçme, üstünden tırmanma yahut uygun bir geçiş bulma yoluyla bulunduğu bölümden ayrılarak ötede kalan yere varmayı sağlayan hareket; ilgili: → aşmak.

(isim, mecaz) İlerlemeyi durduran bir güçlüğü uygun bir çözüm veya yeterli çabayla etkisiz bırakma, kişinin ya da topluluğun önündeki sorunların belirleyiciliğini azaltıp amaçlanan işe devam edebilmesini sağlayan engel giderme süreci; ilgili: → aşmak.

(isim) Ölçülen bir değerin, gösterilen başarının veya gerçekleşen miktarın belirlenmiş sınırdan daha büyük olması, karşılaştırmada esas tutulan düzeyin geride kalmasıyla mevcut ölçünün üstünde bir sonuca erişilmesi; ilgili: → aşmak.

(isim) Belirli bir olay veya işlem için ayrılmış zamanın sona ermesi, beklenen bitiş noktasının geride kalmasıyla önce geçerli sayılan aralığın artık devam etmemesi ve söz konusu işin öngörülen zaman çerçevesi dışında kalması; ilgili: → aşmak.

(isim, hayvan bilimi) Erkek bir hayvanın üreme davranışı sırasında dişinin üstüne çıkarak çiftleşmesi, vücutların uygun konumda birleşmesiyle döllenmeye yönelik bedensel temasın kurulduğu ve hayvan yetiştiriciliğinde eşleştirmeyle ilişkili eylem; ilgili: → aşmak.

(isim, argo) Bulunduğu yerden çevresindekilere fark ettirmeden uzaklaşma, izlenme veya durdurulma olasılığından kaçınmak için sessizce hareket ederek kendisini görebilecek kimselerin dikkatini çekmeden başka bir yere gitme; ilgili: → aşmak.