koltuk
(isim, denizcilik, mecaz, argo, ağızlardan, eskimiş)-
5.
(isim, denizcilik) Demirledikten sonra gemiyi iskeleye, rıhtıma veya başka bir gemiye bağlayan ip.
-
6.
(isim, mecaz) → koltuklanma.
-
7.
(isim, mecaz) → kayırma.
-
9.
(isim, argo) → genelev.
Birleşik Sözcükler
koltuk altı, koltukbaşı, koltuk değneği, koltuk düşkünü, koltuk gözü, koltuk kapısı, koltuk kavgası, koltuk meyhanesi, koltuk takımı, armut koltuk, berjer koltuk, döner koltuk, İskandinav koltuk, L koltuk, lüks koltuk, tekerlekli koltuk, yatar koltuk, berber koltuğu, dişçi koltuğu, köşe koltuğu, şoför koltuğu