konum
(isim, coğrafya)
· 3 anlam
Varlığın uzamda veya bir düzende aldığı yer
Seçili Derlem İstatistikleri
İLERİ ÇÖZÜMLEMELER
konum etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Konum, Türkçe kon- ‘konmak, yerleşmek’ fiilinden -(u)m ekiyle türemiş eski bir addır; Clauson ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. XI. yüzyılda Kâşgarlı Mahmud sözcüğü ‘birbirine yakın oturan insan topluluğu’ anlamında, kan bağına dayanan uğuş ‘boy’ ile yan yana kullanır; Tarihsel Derlem'de Kutadgu Bilig'de de geçer. Clauson'a göre XIV. yüzyılda ‘yurt’ anlamında kaydedilmiş, Özbekçede ‘konaklama yeri’ anlamıyla yaşamıştır. Anadolu ağızlarında ‘göçebelerin konak yeri’ anlamıyla yaşamış (Derleme Sözlüğü), Türkiye Türkçesinde ‘pozisyon, durum, yer’ anlamını kazanmış ve konumlanmak türevini vermiştir.
- 11. yüzyıl · Karahanlı Türkçesi: ḳonum
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: konum
BD Bağlam Gösterimi · konum
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu maddeye atıf
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
İlgili Sözler
konumca
konumcu
konumlu
konumdaş
konumsal
konumsuz
konumlama
konum izni
konumlamak
konumlanma
konum atmak
konumlanmak
konum verisi
konumsal ses
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.