yetki

Bitigçi Sözlük Maddesi

yetki

(isim)
· 1 anlam
  1. (isim) Resmî görev sınırları içinde karar alıp işlem yapabilmeyi sağlayan hukukî konum. Kaynağı yasa, sözleşme veya görevlendirme olabilir; hangi konuda kimlerin bağlayıcı adım atabileceğini belirler ve aşılması durumunda işlemin geçerliliği tartışılır; salahiyet.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

yetki etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Yetki, Gülensoy'a göre yetmek fiilinin kökü yét- ile -ki ekinden türemiş Türkçe bir addır; fiilin ‘erişmek, yeterli olmak’ anlamından bir işi yürütmeye yetecek hak kavramına geçildiği düşünülebilir (Bitigçi açıklaması). Gülensoy sözü bir görevi yasaların tanıdığı imkânlarla, belli şartlar altında yürütme hakkı diye tanımlar ve selâhiyet, mezuniyet ile karşılar. Kâmûs-ı Türkî ve Tietze sözü kaydetmez; Derleme Sözlüğü 1977'de bir ağız sözünü ‘yetki’ diye açıklar. Türevleri yetkili, yetkisiz, yetkisizlik ve yetkilendir-'dir.

  1. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: yetki
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · yetki

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.