dil
II (isim, eskimiş)-
(isim, eskimiş) → gönül.
(isim, eskimiş) → gönül.
Bu dil, Türkçe dil ‘ağızdaki organ’ ile yalnızca yazılışta buluşan, Farsçadan alınmış ‘yürek, gönül’ anlamlı bir sözcüktür; Tietze, Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî Farsça dil'i kaynak gösterir. Osmanlı şiir dilinde _dil-i mecrûh_ ‘yaralı gönül’ gibi Farsça tamlamalarla yaşamış, Stachowski tarafından eskimiş sözler arasında sayılmıştır. dilber, dilâver, dilara gibi Farsça birleşik sözcüklerin ilk ögesi de odur (Karaağaç). Türkçe metinlerdeki en eski tanığı Atebetü'l-Hakâyık'ın sonlarındaki bir beyitte geçen _riḳḳat-i dil_ tamlamasıdır.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit