engelli
(sıfat)
· 2 anlam
-
1.
(sıfat) Engeli olan; mânialı.
Seçili Derlem İstatistikleri
İLERİ ÇÖZÜMLEMELER
engelli etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Engelli, engel adına sahiplik bildiren -li ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır; Gülensoy engelli'yi engel'in Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. Sözcük ‘engeli olan, mânialı’ anlamının yanında bugün bedensel, duyusal, zihinsel ya da ruhsal işlevlerindeki sınırlılık ve çevre koşulları yüzünden gündelik yaşamda güçlükle karşılaşan kişiyi de adlandırır. Taban engel'in kökeni tartışmalıdır: Eren, Tietze ve Stachowski Farsça angal ‘ilik, ilmek’e, Dankoff Ermenice argel'e bağlar; Gülensoy Türkçe bir köken de önerir. Engelli, Derleme Sözlüğü'nün 1968'den başlayan ciltlerinde ‘engeli olan’ anlamıyla tanım dilinde geçer.
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: engelli
BD Bağlam Gösterimi · engelli
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu maddeye atıf
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
İlgili Sözler
engellilik
engelli birey
engelli dostu
engelli olmak
engelli bakımı
engelli erişimi
engelli hakları
engelli turizmi
engelli istihdamı
engellilik algısı
engellilik bilinci
engellilik temsili
engel
mânialı
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.