kimlik
(isim, bilişim)-
3.
(isim) Herhangi bir nesneyi belirlemeye yarayan özelliklerin bütünü; çehre.
(isim) Herhangi bir nesneyi belirlemeye yarayan özelliklerin bütünü; çehre.
Kimlik, kim soru zamirine -lik ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Gülensoy kim maddesinin türev listesinde kimlik'i açıkça sayar. Taban kim Eski Türkçeden beri kullanılır: Tietze zamiri Eski Türkçe kim'e bağlar, Gülensoy Uygurca ve Divanü Lugati't-Türk tanıklarını anar, Stachowski Ortak Türkçe *kim biçimine götürür. Sözün ‘kim olma durumu’ anlamından ‘hüviyet’ ve ‘kimlik belgesi’ anlamlarına geçtiği düşünülebilir (Bitigçi açıklaması); XIX. yüzyıl sonundaki Kâmûs-ı Türkî'de maddesi yoktur. Caferoğlu'nun Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü'ndeki ‘hapishane’ anlamlı kimlik ise ayrı bir sözdür.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit