köylü
(isim, sıfat, mecaz, hakaret yollu)
· 4 anlam
Kırsal yerleşimde yaşayan, aynı yerleşimden gelen ve oranın halkı.
Seçili Derlem İstatistikleri
İLERİ ÇÖZÜMLEMELER
köylü etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Köylü, Farsça kūy'dan alınan köy adına Türkçe -lü ekinin getirilmesiyle kurulmuş melez bir türevdir (Tietze). Söz XIV. yüzyıl başında Gülşehrî'nin Mantıku't-Tayr'ında ‘köyde yaşayan’ anlamıyla görülür. XVII. yüzyılda Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde hem ‘köy halkı’ (bu köylüler) hem de ‘köyleri olan’ (köylü kazâ) anlamıyla geçer; Meninski 1687'de ‘köy sakini’ ve ‘aynı köyden olan’ anlamlarını kaydeder. XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî bunlara mecazen ‘kaba, zarif olmayan’ anlamını ekler.
- 14. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: köylü
- 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: köylü
- 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: köylü
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: köylü
BD Bağlam Gösterimi · köylü
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu maddeye atıf
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
İlgili Sözler
köylülük
köylüleşme
köylü olmak
köylü şehirli
köylü birbirine düşmezse Osmanlı mıkla yiyemez
köylü, misafir kabul etmeyiz demez, konacak konak yoktur der
abalı
abara
kulak
mujik
açma
açmacı
açıkçı
bennak
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.