açma

(isim) Kapı, pencere, kapak, sandık, çanta ya da ambalaj gibi kapanmış duran bir şeyi elle çevirerek, iterek, kilidini veya mührünü çözerek aralayıp içine erişilir kılma eylemi; eski dilde "teftih" diye de anılır.

(isim) Karla, molozla ya da çamurla kapanmış bir yolun, tıkanmış bir kanalın, borunun veya solunum yolunun temizlenip yeniden geçilir hâle getirilmesi, gerektiğinde toprak kazılarak yeni bir kanal, hendek ya da geçit oluşturulması.

(isim) Ormanlık ya da çalılık bir alandaki ağaçları, kökleri keserek, yakarak veya sökerek toprağı ekim, bahçe ya da yapılaşma için kullanılır duruma getirme uygulaması, izinsiz yapıldığında orman suçu sayılan tahribat.

(isim) Yoğrulup dinlendirilmiş hamuru oklava, merdane ya da parmak uçlarıyla tezgâh üzerinde bastırıp yayarak inceltme, yufka, börek, mantı veya pizza tabanı biçimine sokma işi; makinesiz yapılanına "el açması" denir.

(isim) Bir şirketin, bankanın, vakfın ya da girişimcinin yeni bir şube, okul, mağaza, yurt veya işletme kurup gerekli izinleri alarak hizmete sokması, böylece var olan ağını başka kentlere, semtlere yayması.

(isim, hukuk) Bir hakkın korunması ya da uğranılan zararın giderilmesi amacıyla mahkemeye dilekçe verilerek yargılamanın başlatılması, yasaların bu başvuru için öngördüğü süre, hak ve koşullarla çerçevelenen hukuki girişim.

(isim) Bir sohbette, yazışmada ya da forumda o ana dek değinilmemiş bir meseleyi ortaya atıp üzerine konuşulmasını, görüş alışverişi yapılmasını sağlama, çoğu kez çekince yaratabilecek bir soruyu cesaret edip söze dökme girişimi.

(isim) İçinde sakladığı bir derdi, kaygıyı ya da sırrı güvendiği bir kimseye anlatıp onunla paylaşma, yüreğindeki yükü dile dökerek hafifletme ve karşısındakinden anlayış, teselli ya da yardım bekleme davranışı.

(isim) Ağaçlık bir yerin kütükleri sökülüp çalıları temizlendikten, kimi zaman da ateşe verildikten sonra ekin ekilecek biçimde sürülen parçası, köylünün ormandan kazanıp yıllarca işlediği, çevresindeki ağaçlıkla sınırlanan tarla.

(isim) Mayalı hamurdan yuvarlak ya da burgu biçiminde yapılıp üzerine susam serpilmeyen, simitten kalın, yumuşak ve bol tereyağlı, kimi zaman peynir, zeytin, patates doldurulan, kahvaltının ve çay saatinin sevilen fırın ürünü.

(isim) Mutfakla yemek odası gibi bitişik iki bölüm arasındaki duvarda, tabak, yiyecek ya da ufak eşyayı bir yandan öbür yana elden ele uzatmak için bırakılmış, yemek servisini kolaylaştıran, pencereye benzeyen küçük boşluk.

(isim, arkeoloji) Arkeolojik kazı alanında ölçülüp iple sınırlanan, katman katman kazılarak içindeki buluntuların yerinde belgelendiği, çoğunlukla kare biçimli çalışma birimi ve bu birimde kazılmış çukur, kazı ekiplerinin harf ve sayıyla adlandırdığı bölme.